Yersiz bir güven eksikliği ve çevrenizdeki insanların kötü niyetle hareket ettiğine veya bir şeyler söylediğine dair yanlış bir inançla karakterize edilen bir kişilik tipi.
Erkeklerde daha yaygındır ve genetik bir bileşene sahip olduğu tanımlanmıştır. Kişinin çocukluk döneminde fiziksel veya duygusal istismara uğraması ortaya çıkmasını teşvik eder.
Genellikle anksiyete, travma sonrası stres bozukluğu, alkol bağımlılığı ve/veya şizofreni gibi diğer durumlarla ilişkilendirilir.
Belirtileri, diğer insanlara karşı asılsız şüphe duymak, yalan söylemeye, aldatmaya veya zarar vermeye çalıştıklarına inanmaktır. Aşırı dikkatlidirler ve çevrelerindeki insanlardan gelen olası aşağılama, hakaret veya tehditlerde gizli anlamlar bulmaya çalışırlar. Sebepsiz yere kendilerini sürekli tehdit altında hissederler ve başkalarına inanmadıkları ya da paylaştıkları bilgilerin kendilerine karşı kullanılacağından korktukları için onlarla ilişki kurmakta zorlanırlar.
Tanı, bir ruh sağlığı uzmanı tarafından rehberli bir görüşme yoluyla klinik olarak konur. Hastanın durumla ilgili farkındalığının düşük olması ve profesyonele güvenmemesi nedeniyle yaklaşım karmaşık olabilir.
Tedavi esas olarak psikoterapiye dayanır ve belirli semptomları tedavi etmek için psikotropik ilaçları içerebilir.
- Torgersen S. Prevalence, sociodemographics, and functional impairment. In: American Psychiatric Association Publishing Textbook of Personality Disorders, 3rd Ed, Skodol AE, Oldham JM (Eds), American Psychiatric Association Publishing, 2021. p.143.
- Torgersen S. Epidemiology. In: The Oxford Handbook of Personality Disorders, Widiger TA (Ed), Oxford University Press, New York 2012. p.186.
- American Psychiatric Association. Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, Fifth Edition (DSM-5), American Psychiatric Association, 2013.
- Zimmerman M, Rothschild L, Chelminski I. The prevalence of DSM-IV personality disorders in psychiatric outpatients. Am J Psychiatry 2005; 162:1911.
