Derinin dış tabakasının hemen altındaki ince tabakaya saldıran antikorların neden olduğu, büyük, kaşıntılı kabarcıklar oluşturan otoimmün hastalık.
UV ışık fototerapisi ve radyoterapi ile ilişkili bir ilaç (Etanercept, Sulfasalazine, Furosemide, Peniciline) başlangıcı vakaları tanımlanmış olsa da tetikleyici neden genellikle bilinmemektedir.
Lezyonların incelenmesi, deri biyopsisi ve dolaşımdaki antikorların ölçülmesi ile teşhis edilir.
Tedavinin amacı kaşıntıyı gidermektir ve kortikosteroidler, immünosupresanlar ve biyolojik ajanlarla sağlanır.
Semptomlar genellikle birkaç ay içinde azalır, ancak bazen birkaç yıl boyunca tedaviye ihtiyaç duyulur.
- B.S. Daniel, L. Borradori, R.P. Hall 3rd, D.F. Murrell. Evidence-based management of bullous pemphigoid. Dermatol Clin, 29 (2011), pp. 613-620.
- D.F. Mutasim. Autoimmune bullous dermatoses in the elderly: an update on pathophysiology, diagnosis and management. Drugs Aging, 1 (2010), pp. 1-19.
- G. Di Zenzo, G. Marazza, L. Borradori. Bullous pemphigoid: physiopathology, clinical features and management. Adv Dermatol, 23 (2007), pp. 257-288.
- G. Kirtschig, N.P. Khumalo. Management of bullous pemphigoid: recommendations for immunomodulatory treatments. Am J Clin Dermatol, 5 (2004), pp. 319-326.
- S.M. Langan, L. Smeeth, R. Hubbard, K.M. Fleming, C.J. Smith, J. West. Bullous pemphigoid and pemphigus vulgaris--incidence and mortality in the UK: population based cohort study.
- BMJ, 337 (2008), pp. a180.
- P. Joly, S. Baricault, A. Sparsa, P. Bernard, C. Bédane, S. Duvert-Lehembre, et al. Incidence and mortality of bullous pemphigoid in France. J Invest Dermatol, 132 (2012), pp. 1

