Belirtiler arasında sosyal kuralları anlamada, başkalarıyla iletişim kurmada, konuşulan dili ve jestler veya göz teması gibi sosyal ipuçlarını anlamada zorluk yer alır. Bir sohbeti başlatma veya sürdürme ve diğer insanların duygu ve hislerini anlama konusunda sorunlar yaşayabilirler. Bu semptomlar erken çocukluk döneminden beri mevcut olmalı ve kişinin günlük yaşamı üzerinde önemli bir etkiye sahip olmalıdır.
Bu semptomlar çocukluktan beri mevcuttur ve kişinin günlük işlevselliğini önemli ölçüde etkiler.
Tanı, tam bir tıbbi öykü alınarak, nörolojik muayene yapılarak ve kişinin dil ve sosyal becerileri test edilerek konur.
Tedavi, konuşma ve iletişim terapisi, psikoterapi ve eğitim desteğini içerebilen multidisipliner bir yaklaşıma dayanmaktadır. Tedavinin amacı, kişinin sosyal bir bağlamda gelişmesi için gereken sosyal becerileri edinme yeteneğini en üst düzeye çıkarmak ve sözel olmayan iletişimi (jestler, ses tonu) geliştirmektir.
- Definitions of communication disorders and variations. Ad Hoc Committee on Service Delivery in the Schools. American Speech-Language-Hearing Association. ASHA Suppl 1993; 35:40.
- Topal, Z., Demir Samurcu, N., Taskiran, S., Tufan, A. E., & Semerci, B. (2018). Social communication disorder: a narrative review on current insights. Neuropsychiatric Disease and Treatment, 14, 2039–2046.
- Swineford, L. B., Thurm, A., Baird, G., Wetherby, A. M., & Swedo, S. (2014). Social (pragmatic) communication disorder: a research review of this new DSM-5 diagnostic category. Journal of Neurodevelopmental Disorders, 6(1), 41.
- Norbury, C. F. (2014). Practitioner review: Social (pragmatic) communication disorder conceptualization, evidence and clinical implications. Journal of Child Psychology and Psychiatry, and Allied Disciplines, 55(3), 204–216
